وحدت و یکپارچگی مسلمین

اسلام، محور تشكّل را حبل اللّه: «و اعتصموا بحبل اللّه
جمیعاً» و سرمایه اصلی تشكّل را ایمان می داند: «یا ایّها الذین آمنوا ادخلوا فی السّلم كافة» زیرا صلح و آشتی در مبانی، تنها در سایه ی ایمان است.
نمونه این تشكل را در حج مشاهده می كنیم كه پا را از همه مرزها و نژادها و لهجه ها و سلیقه ها فراتر گذاشته است.
بیش از 1400 سال است كه هر سال بالاترین گردهمایی جهانی با یك پیام: «و للّه علی النّاس حج البیت» همراه با عشق و اخلاص از همه دنیا و نژادها و لهجه ها و رنگ ها بطور خودجوش تشكیل می شود. اگر تمام رؤسای كشورها و قدرت مداران دنیا بخواهند یك گردهمایی دو ملیونی از انسانهای متنوع با هر بودجه و قدرتی به راه بیاندازند یا نمی توانند یا با این همه صفا و صمیمیت برگزار نمی شود
آری؛ محور وحدت باید خدا باشد، نه نژاد و زبان و ملیت و. . . ، تك تك مسلمانها، باید در سلم داخل شوند: «ادخلوا فی السّلم كافّة» و اسلام، حق وتو برای احدی قرار نداده است. روایات متعدد دخول در سلم را ورود در تحت رهبری معصوم علیه السلام دانسته اند بنابراین، در جامعه اسلامی باید فرمان و حكومت از آن خدا باشد و هیچ سلیقه شخصی و حزبی و نژادی و قبیله ای و مانند آن در كار نباشد.
پیروی از خطوات شیطان، بنابر آیه 169 سوره ی بقره، به سراغ بدیها و فحشا رفتن است و نسبت دادن چیزهایی به خداوند كه علم به آن نداریم: «انّما یأمركم بالسّوء والفحشاء و ان تقولوا علی الله ما لاتعلمون»
ما در نماز، سلام بر همه ی صالحان می كنیم و می گوییم:
«السّلام علینا و علی عباد اللّه الصّالحین» و هرگز به فرد و قبیله و حزب و نژاد خاصی سلام نمی كنیم.
استدلال و فطرت خداجویی در وجود انسان نهاده شده است؛ ولی علاقه ی به مكان و زبان و حزب، آن گونه نیست كه به خاطر آنها از سلیقه ها و هوسها و خواسته ها و خطرها گذشت.
به امید اتحاد و اتفاق در کشور عزیز ما افغانستان.